|
مولای من! بیتو، هر روز رنجی است که آغاز میشود تا صبح جمعه، به امیدی بزرگ برسد وقتی از جادهها، تابوتها، گل سرخ میآورند، دنیا به دنبال آینهای میگردد تا تمام درد خویش را در آن منعکس کند؛ آینه جمال خویش را بنما تا منتهای تکامل انسان را در آن تماشا کنیم |
|